در مذمت تخریب دکتر معتمدی پور نخبه کشوری توسط بزرگواری

نگارنده : سیاوش حافظی

فقط یک تلنگر کافی است حتی یک اشاره تا او عصبانی شود و یقه فرد روبه‌رویش را بگیرد و داد و قال راه بیندازد. همه می‌گویند او مثل یک بشکه باروت است. می‌گویند کافی است یک حرف دو تا بشود و او جوش بیاورد.
می‌گویند عصبانی که می‌شود، خون جلوی چشمش را می‌گیرد و دیگر چیزی نمی‌فهمد. ولی خودش این حرف‌ها را قبول ندارد.

صحبت از علی محمد بزرگواری هست، شخصی که با پیروزی در میدان خالی از رقیب قدرتمند در دوره ای که با رد صلاحیت سید محمد موحد همراه بود به کرسی بهارستان رسید، او در این سالها بارها با سر دادن شعارجوانگرایی اعلام نمود که دیگر در انتخابات حضور پیدا نخواهد کرد؛ لکن حب قدرت در کنار امید به عدم حضور سردار هاشمی پور باعث شد تمام آنچه ادعا نموده را زیر پا بگذارد و وارد عرصه رقابت گردد ، خیلی زود محاسبات ناشی از خوش خیالی وی بهم ریخت و فهمید یک از پیش بازنده ای بیش نیست.
این روزها عصبانی هست.
عدم استقبال از وی در آنچه تا کنون تحت عنوان همایش برگزار نموده، تمام شدن زودهنگام دعوت های خانگی و از همه مهم تر استقبال گسترده از رقیب اصلی ایشان سید محمد موحد در جای جای شهرستان ها و بخش ها به شدت خشم ایشان را برانگیخته نموده و باعث شده هر بار پشت تریبون بایستد دست به تخریب بزند و به فرد یا گروهی حمله نماید؛ از نمک به حرام خواندن همتبارانی که بهش رای ندهند تا هتاکی و توهین سخنرانان و مدعوینش به افراد گوناگون و جدید ترین دسته گل ایشان حمله به *دکتر معتمدی پور بود، نخبه علمی و مدیریتی استان دارای دکترای بیوتکنولوژی کشاورزی از دانشگاه شیراز ، ریاست محترم سازمان جهاد کشاورزی،* کسی که قبل از آقای بزرگواری سالها در جایگاه مدیریتی خدمات شایانی ارائه دادند و همزمان با نمایندگی ایشان در چرام طرح های کلان زیادی را راه اندازی نمودند، مدیری که هنوز پس از سالها محبوبیتش در چرام نه تنها افول ننموده بلکه به جهت توجه ویژه به چرام بعنوان قطب کشاورزی محبوب تر نیز شده است.
مدیر موفق و خوشفکری که در دور اول نمایندگی ایشان به همراه دوستان و همفکرانشان اتاق فکر آقای بزرگواری را تشکیل دادند و اگر نبود برنامه ریزی های خلاقانه امثال ایشان و دوستانش امکان نداشت وی حتی رویای مجلس را ببیند و البته با دیدن ناکارامدی ایشان در دور بعد حاضر به همراهی مجدد نشدند ،چون صرفا به امید ادامه دادن مسیر فکری قبل به ایشان پیوسته بودند.
جناب آقای بزرگواری!
به حرمت آنچه که بر همگان مبرهن هست که امثال ایشان و همفکرانش به شما رشد داده اند و شما را از آمار ۱۵۰۰رای تا نمایندگی مجلس بالا کشیدن شایسته بود حرمت نان و نمک ایام دوستی را حفظ میکردید و توهین ها و تهمت هایی که لایق ایشان نبود را روا نمی داشتید؛ جای عذرخواهی و اعتراف به اینکه شما بودید که جلوی رشد و پیشرفت ایشان در سطح ملی را سد نمودید دست به توهین و حملات کور زدید.
می دانید چرا؟
چون ایشان با انتخاب هوشمندانه و آگاهانه خود نه محکمی به تحجر و ناکارامدی شما گفتند.
بهتر بود به ظاهر هم که شده به رعایت حرمت لباس پیامبر که به تن دارید و اخلاقی که از آن دم میزنید حرمت نگه میداشتید و دست به تخریب این نخبه اخلاق مدار نمیزدید.
بر همگان واضح است دلایل عصبانیت شما شکست در همایش چرام یک روز بعد از استقبال بی نظیر از اقای موحد در طولیان بود، وگرنه وقتی از استاندار تا وزیر از ایشان رضایت دارند و محبوبیت ایشان بین مردم نیز عیان تر از شکست زودهنگام شماست چه دلیلی برای حمله به ایشان داشتید؟

البته حرف زدن از مذموم بودن عصبانیت و این که فرد عصبانی بالاخره یک روزی اطرافیانش را به ستوه می‌آورد، به این معنی نیست که هیچ آدمی حق عصبانی شدن ندارد.

چارلز اسپیلبرگر، روانشناسی که متخصص مطالعه خشم است، می‌گوید: خشم حالتی عاطفی است که شدتش از تحریک ملایم تا عصبانیت شدید تغییر می‌کند، یعنی او نیز قبول دارد که خشم جزیی از ذات آدم‌هاست، چون به اعتقاد او، درجه‌ای از عصبانیت برای زنده ماندن لازم است؛ هرچند این جمله نمی‌تواند توجیه خوبی برای هجوم آوردن ما به هر شخص یا شیئی باشد.

خشم با همه ضروری بودنش باید کنترل شود و مدیریتش به دست شخص بیفتد، ولی به هر حال این کاری است که از هر کسی ساخته نیست.

*ریاست توانمند سازمان جهاد کشاورزی که دو بار مدیر نمونه استانی گردید و زیرساخت های کشاورزی استان را به خوبی بهبود بخشید و سوابق مدیریتی ایشان کاملا درخشان است* ودر جدیدترین اقدام موفق به دعوت وزیر محترم جهاد کشاورزی به استان گردیده که انشالله ثمرات خوبی به همراه خواهد داشت.

فردوسی علت تباهی را در انتخاب، افراد «بی‌فروغ» می‌داند که‌ واجد این مشخصات هستند:

یکی مرد بدنام و رخساره زرد
بداندیش، کوتاه و دل، پر زدرد(عقده‌ای)
همان بددل و سفله و بی‌فروغ
سرش پر زکین و زبان پر دروغ

جناب اقای بزرگواری !
از مدیران و بخصوص جناب دکتر معتمدی پور تصویری ساخته ای که از آن بیزاری ولی این تصویر واقعیت دکتر معتمدی پور نیست.
خود شما هستید و مدیرانی که در ذهن پروراندید؛ شما از تصویر آنچه در ذهن به دیگران نسبت داده اید بیزارید.
‏در لحظه‌ ی خاصی از درد،
هیچ‌کس نمی‌تواند کاری برای
آدمی انجام دهد.
رنج همیشه تنهاست…

بله جناب آقای بزرگواری؛
به گواه داستایفسکی
کسی که به خودش دروغ می‌گوید و به دروغ خودش گوش می‌دهد، کارش به جایی خواهد رسید که هیچ حقیقتی را نه از خودش و نه از دیگران تشخیص نخواهد داد!

جناب آقای بزرگواری!

نا امیدی اولین قدمی است
که شخص به سوی گور برمی دارد

اقدامات بعدی و حملات بدون فکر شما قدمهای بعدی بودند که شخص شما برداشته اید و زودتر از وقت موعود به خط پایان نزدیک شده اید .
رسیده اید به حس برگی که
می دانید باد از هرطرف که بیاید
سرانجامتان افتادن و سقوط است.

جناب آقای بزرگواری!

با شکست در طولیان و چرام قلب شما شدیدا شکسته و یقین پیدا کرده اید که شکست خورده اید زیرا شما هم بخوبی میدانید ‏«با دست شکسته میشه پیروز شد با قلب شکسته ، نه»

جناب آقای بزرگواری!

یکروز با جبهه پایداری بر علیه محصورین کفن می پوشید و روزی دیگر با یاران مصطفی معین و در جبهه اصلاح طلبانی،روزی به خانواده محترم شهدا و جانبازان هتاکی میکنی که در آینه میرقائد نگاه نمیکنند و روزی دیگر بر طبل قومیت میکوبی، هر روز تبر به دوش و چماق به دست در یک جریانی تا رشدی و اقبالی کسب کنید اما چشم تیزبین مردم دیگر گول حرکات و حملات پوپولیستی شما را نخواهد خورد. معتمدی پور نیروی فکری و طراح جریان کشوری است و ظرفیت وی در ظرف شما نمی گنجد.شما توان ارزیابی چنین افرادی را ندارید.

در پایان بار دیگر ضمن یاداوری آنچه شما و مدیران مطبوعتان در هشت سال فاجعه بار بر سر این دیار مظلوم اورده اید و مقایسه با عملکرد مدیران موفقی چون دکتر معتمدی پور، شما را به رعایت انصاف در مقام قضاوت دعوت میکنم.