خاطرات سرهنگ امید روزبهی از همرزمان شهید اوشال،که در تاریخ دوازده اسفند ۱۳۶۲ در عملیات خیبر شهید شد

این روزها مصادف با سالروز عملیات خیبر محور طلاییه به همین مناسبت جا دارد یادی کنم از یکی از همرزمانم شهیدم بنام شهید والا مقام محمدزکی اوشال
در تاریخ ۱۰/۱۰/۶۲ از کازرون عازم جبهه های حق علیه باطل اعزام شدیم وجمعی لشکر ۱۹ فجر ودر گردان ابوذر (۹۱۰۸) سازماندهی شدیم به فرماندهی برادر سید مندنی سیدی با معاونین گردان شهید عبدالحسین ولیپور شهید سجاد احمدی شهید فریبرز پناهی وسردار عوض شهابی فر از همان ابتدا در عین خوش مستقر شدیم آموزش های لازم آبی خاکی را در منطقه عملیاتی عملیات محرم رودخانه دوایرج که تقریبا شبیه منطقه عملیاتی خیبر بود از سر گرفتیم در تاریخ ۲/۲/۶۲ به منطقه جفیر نزدیک منطقه عملیاتی خیبر اعزام شدیم بعد از ۱۰ روز شب ۱۲ /۱۲/ ۶۲ به منطقه طلاییه جهت اجرای عملیات به خط مقدم درگیری اعزام شدیم راس ساعت یک بامداد با دشمن درگیر شدیم شدیدترین آتش دشمن در طول جنگ در منطقه طلاییه بود وجب به وجب محور طلائیه زیر آتش دشمن بود بطوریکه گفتند طلاییه قطعه ای از بهشت بود وشهدای محور طلاییه مظلوم ترین شهدای جنگ بودند
شهید محمدزکی اوشال جوانی ۱۹ ساله بود که با رشادت وشجاعت در این عملیات به درجه رفیع شهادت نائل شد شهید والا مقام بخاطر شجاعت وروحیه جوانمردی وبی باکی از همان ابتدای سازماندهی گردان به عنوان آرپی جی زن انتخاب شد در عملیات گلوله های زیادی به طرف دشمن شلیک کرد بطوریکه گاها آتش دشمن خاموش میشد منطقه طلاییه رمل با تلاق بود گاها این شهید عزیز با روحیه سلحشوری وشجاعتی که داشت به موقع گلوله های همراه خود را به طرف دشمن شلیک می‌کرد وبعد از اتمام گلوله‌ها خود از مهمات دشمن استفاده می‌کرد باتوجه به رمل وباتلاقی بودن منطقه هر دو در رمل وباتلاق فرو رفتیم ولی با کمک همدیگر از باتلاق بیرون آمدیم حدودا یک کیلومتر جلو رفتیم با مشکلات زیاد در باتلاق ناگهان با آتشباری دشمن این شهید عزیز از ناحیه سر وگردن مورد اصابت قرار گرفت در آخرین لحظات به من گفت بروید جلو کاری به من نداشته باشید بالای سرش بودم که به درجه رفیع شهادت نائل آمد بایکی از همرزمان جابجایش کردم در سینه دژ گذاشتمش
شهید عزیز بسیار مقید به آموزه های دینی بود اذان را ایشان در گردان میگفت خیلی قیافه جذاب دوست داشتنی داشت به بزرگترها خیلی احترام می‌گذاشت امام را خیلی دوست می‌داشت اهل تلاوت قرآن بود بطوریکه صبح زود بیدار میشد اذان را میگفت وبچه ها را از خواب بیدار می‌کرد که موقع نماز است من هیچوقت ندیدم ایشان به کسی کینه ای داشته باشد به بزرگترها احترام می‌گذاشت فنون نظامی را خیلی زود یاد می‌گرفت واقعا مانوس به قرآن واهلبیت بود اهل ورزش فوتبال بود ولی بیشتر قرات تلاوت می‌کرد بطوریکه خیلی از سوره های قرآن را حفظ داشت یادم دارم سوره والفجر سوره والشمس را حفظ کرده بود گاها شرمه های محلی را به همراه شهید علمدار درخوش میخواندن جهت شاد شدن بچه های گردان هرچه از شهامت وشجاعت این شهید بگویم کم گفتم اهل گذشت بود شب دوازدهم که‌در منطقه جفیر بودیم همان شب جیره خشک برای ۷۲ ساعت می‌دادند به ایشان گفتم جیره بگیر وی گفت من آخرین نفر میگیرم بگذار همه رزمندگان بگیرند چند روزی که در منطقه جفیر بودیم در کانال بودیم کانالی که ایشان آنجا بود از نظر ایمنی ،ایمنی بالایی داشت می‌گشت به بچه ها میگفت بیاید در کنار من باشید تا آسیبی نرسد آن منطقه بشدت (جفیر) توسط هواپیماهای دشمن بمباران میشد ایشان همه را با خبر می‌کرد که هواپیماها دشمن آمدن بروید در کانالها آخرین نفر بوده که وارد کانال میشد ایشان اخلاق بسیار خوبی داشت شوخ تبع بود گاها مزاح می‌کرد روحیه میداد به رزمندگان در مسابقات قرآنی وعقیدتی که در گردان برگزار می‌شد همیشه جز اولین ها بود شهید غیب پرور مسول عقیدتی گردان بود ایشان میگفت محمد زکی نمره اول یا دوم نام می‌برد انسان منظمی بود اوامر فرماندهان را اجرا می‌کرد واشاره می‌کرد به آیه قرآن(اطیوالله……) روحش شاد باشد جا دارد یادی کنم از همه شهدای این عملیات آنهایی که همرزم این شهید بودند.
شهیدان سجاد احمدی – شهید حسین پژواک- شهید علی همایونفر- شهید نعمتی عالیزاده – شهید سیف الله ابخضر – شهید علمدار درخوش به روح همه آنها درود میفرستم وبرای جانبازان این عملیات شفای عاجل وطول عمر از خداوند بزرگ خواهانم.